பிரித்து எழுதுதல் - TNPSC பொதுத்தமிழ்

முகவுரை

அன்புப் போட்டித் தேர்வர்களுக்கு இனிய வணக்கம்! ஒரு வார்த்தையை எப்படிச் சேர்க்க வேண்டும் என்று தெரிந்துகொள்வது எவ்வளவு முக்கியமோ, அதைவிட முக்கியம் பொருட்சேதம் இல்லாமல் அதைப் 'பிரித்து எழுதுதல்'. டிஎன்பிஎஸ்சி குரூப் 4 மற்றும் குரூப் 2 தேர்வுகளில் குறைந்தது 2 அல்லது 3 வினாக்கள் இந்தப் பகுதியிலிருந்து கட்டாயம் வந்துவிடும். பண்புத்தொகை, வினைத்தொகை என இலக்கணக் குறிப்புகளின் அடிப்படையில் சொற்களை எப்படிச் சரியாகப் பிரிப்பது என்பதை எளிமையான எடுத்துக்காட்டுகளுடன் இந்தப் பதிவில் ஆழமாக அலசப் போகிறோம். கவனமாகப் படியுங்கள், ஒரு மார்க் நிச்சயம் உங்கள் பாக்கெட்டில்!

2. பாடக்குறிப்புகள்

🎯 தொகுதி 1: பண்புத்தொகைச் சொற்களைப் பிரித்தல் ('மை' விகுதி பெற்றுப் பிரியும் சொற்கள்)

பண்புப்பெயர்ச் சொல் நிலைமொழியாக நின்று வருமொழிச் சொல்லுடன் புணரும்போது அடையும் மாற்றங்களை நன்னூல் நூற்பா 136 தெளிவுறுத்துகிறது:

நன்னூல் நூற்பா 136: "ஈறுபோதல் இடைஉகரம் இய்யாதல் ஆதிநீடல் அடிஅகரம் ஐஆதல் தன்னொற்று இரட்டல் முன்நின்ற மெய்திரிதல் இனம் மிகல் இனையவும் பண்பிற் கியல்பே"

பண்புப்பெயர்ப் புணர்ச்சியின் 8 முதன்மை விதிகள் & சான்றுகள்:

1. ஈறுபோதல்: நிலைமொழி ஈற்றில் உள்ள 'மை' விகுதி கெட்டுப் புணரும்.

பெருவழி = பெருமை + வழி ('மை' விகுதி கெட்டது).
செம்பரிதி = செம்மை + பரிதி.
புதுப்பெயல் = புதுமை + பெயல்.
அருங்கானம் = அருமை + கானம்.
முதுமரம் = முதுமை + மரம்.

2. இடைஉகரம் இய்யாதல்: 'மை' விகுதி கெட்ட பின், நிலைமொழிச் சொல்லின் இடையில் உள்ள உகரம் (உ) இகரமாகத் (இ) திரியும்.

பெரியன் = பெருமை + அன் => பெரு + அன் (ஈறுபோதல்) => பெரி + அன் (இடைஉகரம் இய்யாதல்) => பெரி + ய் + அன் (யகர உடம்படுமெய்) => பெரியன்.

3. ஆதிநீடல்: 'மை' விகுதி கெட்ட பின், நிலைமொழியின் முதலிற்சொல் குறில் எழுத்து நெடிலாக மாறும்.

மூதூர் = முதுமை + ஊர் => முது + ஊர் (ஈறுபோதல்) => மூது + ஊர் (ஆதிநீடல்) => மூத் + ஊர் (உயிர்வரின் உக்குறள் மெய்விட்டு ஓடும்) => மூதூர்.
பேரழகு = பெருமை + அழகு => பெரு + அழகு (ஈறுபோதல்) => பேரு + அழகு (ஆதிநீடல்) => பேர் + அழகு (இனையவும்) => பேரழகு.
சேவடி = செம்மை + அடி => செம் + அடி (ஈறுபோதல்) => சேம் + அடி (ஆதிநீடல்) => சே + அடி (மகரம் கெட்டது) =>சேவடி.

4. அடிஅகரம் 'ஐ'ஆதல்: 'மை' விகுதி கெட்ட பின், நிலைமொழியின் முதலிலுள்ள 'அ'கரம் 'ஐ'காரமாக மாறும்.

பைந்தமிழ் = பசுமை + தமிழ் => பசு + தமிழ் (ஈறுபோதல்) => பைசு + தமிழ் (அடிஅகரம் ஐஆதல்) => பை + தமிழ் (இனையவும்) => பைந்தமிழ் (இனமிகல்).
பைந்நிணம் = பசுமை + நிணம் => பைசு + நிணம் => பை + நிணம் => பைந்நிணம்.

5. தன்னொற்றிரட்டல்: 'மை' விகுதி கெட்ட பின், நிலைமொழிச் சொல்லின் ஒற்று இரட்டித்துப் புணரும்.

நெட்டிலை = நெடுமை + இலை => நெடு + இலை (ஈறுபோதல்) => நெட்டு + இலை (தன்னொற்றிரட்டல்) => நெட்ட் + இலை (உயிர்வரின் உக்குறள் மெய்விட்டு ஓடும்) => நெட்டிலை.
வெற்றிலை = வெறுமை + இலை => வெற்று + இலை (தன்னொற்றிரட்டல்) => வெற்றிலை.
சிற்றூர் = சிறுமை + ஊர் => சிற்று + ஊர் (தன்னொற்றிரட்டல்) => சிற்றூர்.
பச்சூன் = பசுமை + ஊன் => பசு + ஊன் (ஈறுபோதல்) => பச் + ஊன் (ஈற்றயல் உயிர்கெடல்) => பச்ச் + ஊன் (தன்னொற்றிரட்டல்) => பச்சூன்.

6. முன்நின்ற மெய்திரிதல்: 'மை' விகுதி கெட்ட பின், நிலைமொழியின் ஈற்று மகர மெய் வருமொழி வல்லினத்திற்கு ஏற்பத் திரியும்.

செந்தமிழ் = செம்மை + தமிழ் => செம் + தமிழ் (ஈறுபோதல்) => செந் + தமிழ் (முன்நின்ற மெய் திரிதல்) => செந்தமிழ்.
செங்கயல் = செம்மை + கயல் => செம் + கயல் (ஈறுபோதல்) => செங் + கயல் (முன்நின்ற மெய் திரிதல்) => செங்கயல்.
வெங்கதிர் = வெம்மை + கதிர் => வெம் + கதிர் => வெங் + கதிர்.
வெஞ்சினம் = வெம்மை + சினம் => வெம் + சினம் => வெஞ் + சினம்.

7. இனமிகல்: 'மை' விகுதி கெட்ட நிலைமொழி ஈற்று உயிரெழுத்தின் முன் வருமொழி வல்லின மெய்க்கு இனமான மெல்லின மெய் மிகுந்து புணரும்.

கருங்கடல் = கருமை + கடல் => கரு + கடல் (ஈறுபோதல்) => கரு + ங் + கடல் (இனமிகல்) => கருங்கடல்.
பெருங்களிறு = பெருமை + களிறு => பெரு + களிறு => பெருங்களிறு.

8. இனையவும்: மேற்கண்ட விதிகளுள் பொருந்தாத மாற்றங்கள் இம்மாற்றத்தின்கீழ் வரும்.

பைந்தளிர் = பசுமை + தளிர் => பசு + தளிர் (ஈறுபோதல்) => பைசு + தளிர் (அடிஅகரம் ஐஆதல்) => பை + தளிர் ('சு' கெட்டது - இனையவும்) => பைந்தளிர் (இனமிகல்).

📊 பண்புத்தொகைச் சொற்கள் – பிரித்தல் அட்டவணை

வரிசை	சொல்	நிலைமொழி + வருமொழி	பயன்பட்ட நன்னூல் புணர்ச்சி விதி
1	பைந்தமிழ்	பசுமை + தமிழ்	ஈறுபோதல், அடிஅகரம் ஐஆதல், இனையவும், இனமிகல்
2	செந்தாமரை	செம்மை + தாமரை	ஈறுபோதல், முன்நின்ற மெய்திரிதல்
3	மூதூர்	முதுமை + ஊர்	ஈறுபோதல், ஆதிநீடல், உயிர்வரின் உக்குறள் மெய்விட்டு ஓடும்
4	செங்கயல்	செம்மை + கயல்	ஈறுபோதல், முன்நின்ற மெய் திரிதல்
5	பெரியன்	பெருமை + அன்	ஈறுபோதல், இடைஉகரம் இய்யாதல், உடம்படுமெய்
6	நெட்டிலை	நெடுமை + இலை	ஈறுபோதல், தன்னொற்றிரட்டல், உயிர்வரின் உக்குறள்
7	வெற்றிலை	வெறுமை + இலை	ஈறுபோதல், தன்னொற்றிரட்டல்
8	செந்தமிழ்	செம்மை + தமிழ்	ஈறுபோதல், முன்நின்ற மெய் திரிதல்
9	கருங்கடல்	கருமை + கடல்	ஈறுபோதல், இனமிகல்
10	பைந்தளிர்	பசுமை + தளிர்	ஈறுபோதல், அடிஅகரம் ஐஆதல், இனையவும், இனமிகல்
11	பேரழகு	பெருமை + அழகு	ஈறுபோதல், ஆதிநீடல், இனையவும்
12	செம்பரிதி	செம்மை + பரிதி	ஈறுபோதல்
13	வெங்கதிர்	வெம்மை + கதிர்	ஈறுபோதல், முன்நின்ற மெய் திரிதல்
14	புதுப்பெயல்	புதுமை + பெயல்	ஈறுபோதல், இயல்பினும் விதியினும் நின்ற உயிர்முன் கசதப மிகும்
15	அருங்கானம்	அருமை + கானம்	ஈறுபோதல், இனமிகல்
16	முதுமரம்	முதுமை + மரம்	ஈறுபோதல்
17	பைந்நிணம்	பசுமை + நிணம்	ஈறுபோதல், அடிஅகரம் ஐஆதல், இனையவும், மெலிமிகல்
18	பச்சூன்	பசுமை + ஊன்	ஈறுபோதல், ஈற்றயல் உயிர்கெடல், தன்னொற்றிரட்டல்
19	வெஞ்சினம்	வெம்மை + சினம்	ஈறுபோதல், முன்நின்ற மெய்திரிதல்
20	பெருங்களிறு	பெருமை + களிறு	ஈறுபோதல், இனமிகல்

🎯 தொகுதி 2: எண்ணுப்பெயர்களைப் பிரித்தல் (Numbers & Numeral Rules)

TNPSC தேர்வுகளில் எண்ணுப்பெயர்களைப் பிரித்து எழுதுதல் மற்றும் தொகைச் சொற்களைப் பிரித்தல் மிக முக்கிய வினாப் பகுதியாகும்.

எண்ணுப் புணர்ச்சி மற்றும் பிரித்தல் கோட்பாடுகள்:

பன்னிரண்டு = பத்து + இரண்டு (பத்து என்னும் சொல் 'இரண்டு' என்னும் எண்ணுடன் சேரும்போது 'பன்னிரண்டு' எனத் திரியும்).
தொண்ணூறு = தொன்பது + பத்து ('தொன்பது' என்பது ஒன்பதைக் குறிக்கும் பழஞ்சொல்; 'தொன்பது + பத்து' எனப் பிரியும்).
ஆயிரத்தெட்டு = ஆயிரம் + எட்டு (மகர ஈற்று மெய் கெட்டு, அத்து சாரியை பெற்று, உயிர்வரின் உக்குறள் விதிப்படி புணரும்).
ஐங்குறுநூறு = ஐந்து + குறுமை + நூறு.

📋 தமிழ் எண்களின் வரிசை (1 முதல் 10 வரை):

எண்	1	2	3	4	5	6	7	8	9	10
தமிழ் எண்	க	உ	ங	ச	ரு	சு	எ	அ	கூ	க0

📊 எண்ணுப்பெயர்கள் பிரித்தல் – முழுமையான அட்டவணை

வரிசை	சொல்	நிலைமொழி + வருமொழி	இலக்கணக் குறிப்பு / பிரிக்கும் விளக்கம்
1	பன்னிரண்டு	பத்து + இரண்டு	எண்ணுப்பெயர் புணர்ச்சி
2	தொண்ணூறு	தொன்பது + பத்து	எண்ணுப்பெயர் புணர்ச்சி
3	ஆயிரத்தெட்டு	ஆயிரம் + எட்டு	மகர ஈற்றுப் புணர்ச்சி + அத்து சாரியை
4	ஐங்குறுநூறு	ஐந்து + குறுமை + நூறு	ஐந்து + குறுமை + நூறு (எண் + பண்பு + எண்)

🎯 தொகுதி 3: திசைப் பெயர்களைப் பிரித்தல் (Directions Union & Split Rules)

திசைப் பெயர்கள் நிலைமொழியாக நின்று பிற திசைப் பெயர்களுடனோ அல்லது பிற சொற்களுடனோ புணரும் போது ஏற்படும் மாற்றங்களை நன்னூல் நூற்பா 186 தெளிவாகக் கூறுகிறது:

நன்னூல் நூற்பா 186: "திசையொடு திசையும் பிறவும் சேரின் நிலையீற் றுயிர்மெய் கவ்வொற்று நீங்கலும் றகரம் னலவாத் திரிதலும் ஆம்பிற"

திசைப் பெயர் புணர்ச்சியின் 3 முக்கிய விதிகள்:

விதி 1 (ஈற்று உயிர்மெய்யும் கவ்வொற்றும் நீங்குதல்): நிலைமொழி ஈற்றிலுள்ள 'கு' என்னும் உயிர்மெய்யும், அதன் அயலிலுள்ள 'க்' என்னும் ககர ஒற்றும் நீங்கும்.

வடமேற்கு = வடக்கு + மேற்கு => நிலைமொழி ஈற்று 'கு' மற்றும் 'க்' நீங்கி 'வடமேற்கு' எனப் புணர்ந்தது.
வடகிழக்கு = வடக்கு + கிழக்கு => 'கு'வும் 'க்'கும் நீங்கி 'வடகிழக்கு' எனப் புணர்ந்தது.

விதி 2 (றகரம் னகரமாகத் திரிதல்): ஈற்று உயிர்மெய்யும் ககர ஒற்றும் நீங்கிய பின், நிலைமொழி ஈற்றில் நிற்கும் 'ற'கரம் 'ன'கரமாகத் திரியும்.

தென்கிழக்கு = தெற்கு + கிழக்கு => 'கு' நீங்கி, 'ற'கரம் 'ன'கரமாகத் திரிந்து தென்கிழக்கு எனப் புணர்ந்தது.
தென்மேற்கு = தெற்கு + மேற்கு => 'கு' நீங்கி, 'ற'கரம் 'ன'கரமாகத் திரிந்து தென்மேற்கு எனப் புணர்ந்தது.

விதி 3 (றகரம் லகரமாகத் திரிதல்): ஈற்று உயிர்மெய்யும் ககர ஒற்றும் நீங்கிய பின், நிலைமொழி ஈற்று 'ற'கரம் 'ல'கரமாகத் திரியும்.

மேல்நாடு = மேற்கு + நாடு => ஈற்று உயிர்மெய் 'கு' நீங்கி, 'ற'கரம் 'ல'கரமாகத் திரிந்து மேல்நாடு எனப் புணர்ந்தது.

📊 திசைப் பெயர்கள் – பிரித்தல் அட்டவணை

வரிசை	சொல்	நிலைமொழி + வருமொழி	புணர்ச்சி மாற்றம் / நன்னூல் விதி
1	வடகிழக்கு	வடக்கு + கிழக்கு	நிலைஈற்று உயிர்மெய்யும் கவ்வொற்றும் நீங்கியது
2	வடமேற்கு	வடக்கு + மேற்கு	நிலைஈற்று உயிர்மெய்யும் கவ்வொற்றும் நீங்கியது
3	தென்கிழக்கு	தெற்கு + கிழக்கு	ஈற்று உயிர்மெய் நீங்கி றகரம் னகரமாய்த் திரிந்தது
4	தென்மேற்கு	தெற்கு + மேற்கு	ஈற்று உயிர்மெய் நீங்கி றகரம் னகரமாய்த் திரிந்தது
5	மேல்நாடு	மேற்கு + நாடு	ஈற்று உயிர்மெய் நீங்கி றகரம் லகரமாய்த் திரிந்தது

🎯 தொகுதி 4: உடம்படுமெய்த் தொடரைப் பிரித்தல்

நிலைமொழியின் இறுதி எழுத்தும் வருமொழியின் முதலெழுத்தும் உயிரெழுத்துகளாய் இருந்தால், ஒலி உடன்பாடு இல்லாமல் இடைவெளி ஏற்படும். அவ்விரண்டு உயிர்களையும் சேர்த்துப் புணர்க்க இடையில் தோன்றும் மெய்யெழுத்து உடம்படுமெய் எனப்படும்.

பதினெட்டு மெய்களுள் 'ய்', 'வ்' ஆகிய இரு மெய்கள் மட்டுமே உடம்படுமெய்களாக வரும்.

நன்னூல் நூற்பா 162 இவ்விதிகளை வரையறுக்கிறது:

நன்னூல் நூற்பா 162: "இ ஈ ஐவழி யவ்வும் ஏனை உயிர்வழி வவ்வும் ஏமுன்இவ் விருமையும் உயிர்வரின் உடம்படு மெய்யென் றாகும்"

உடம்படுமெய்ப் புணர்ச்சியின் 3 முறைகள்:

1. யகர உடம்படுமெய் (ய்): நிலைமொழி ஈற்றில் இ, ஈ, ஐ என்னும் உயிரெழுத்துகள் நின்றால், வருமொழியில் உயிர்வரின் 'ய்' தோன்றும்.

காட்சியழகு = காட்சி + ய் + அழகு.
தீயணைப்பான் = தீ + ய் + அணைப்பான்.
கலையறிவு = கலை + ய் + அறிவு.
மணியழகு = மணி + ய் + அழகு.
ஓடையோரம் = ஓடை + ய் + ஓரம்.
நாவையசைத்த = நாவை + ய் + அசைத்த.
தனியாழி = தனி + ய் + ஆழி.
உன்னையல்லால் = உன்னை + ய் + அல்லால்.

2. வகர உடம்படுமெய் (வ்): நிலைமொழி ஈற்றில் இ, ஈ, ஐ தவிர ஏனை உயிரெழுத்துகள் (அ, ஆ, உ, ஊ, ஓ...) நின்றால், வருமொழியில் உயிர்வரின் 'வ்' தோன்றும்.

மாவிலை = மா + வ் + இலை.
பூவழகு = பூ + வ் + அழகு.
திருவருள் = திரு + வ் + அருள்.
பலவுயிர் = பல + வ் + உயிர்.
பாவினம் = பா + வ் + இனம்.
பலவென்று = பல + வ் + என்று.
நிலாவொளி = நிலா + வ் + ஒளி.

3. ஏகார ஈறு (ய், வ் இரண்டுமே வரும்): நிலைமொழி ஈற்றில் **'ஏ'**காரம் நின்றால், வருமொழி உயிர்வரின் யகர உடம்படுமெய்யோ (ய்) அல்லது வகர உடம்படுமெய்யோ (வ்) தோன்றும்.

சேயிழை = சே + ய் + இழை.
சேவடி = சே + வ் + அடி.
தேவாரம் = தே + வ் + ஆரம்.
இவனேயவன் = இவனே + ய் + அவன்.
ஒன்றேயென்னின் / ஒன்றேவென்னின் = ஒன்றே + ய்/வ் + என்னின்.

📊 உடம்படுமெய்த் தொடர் – பிரித்தல் அட்டவணை

வரிசை	சொல்	நிலைமொழி + வருமொழி	நிலைமொழி ஈற்றெழுத்து	தோன்றிய உடம்படுமெய்
1	காட்சியழகு	காட்சி + அழகு	'இ'கரம்	ய்
2	தீயணைப்பான்	தீ + அணைப்பான்	'ஈ'கரம்	ய்
3	கலையறிவு	கலை + அறிவு	'ஐ'காரம்	ய்
4	மணியழகு	மணி + அழகு	'இ'கரம்	ய்
5	ஓடையோரம்	ஓடை + ஓரம்	'ஐ'காரம்	ய்
6	நாவையசைத்த	நாவை + அசைத்த	'ஐ'காரம்	ய்
7	தனியாழி	தனி + ஆழி	'இ'கரம்	ய்
8	உன்னையல்லால்	உன்னை + அல்லால்	'ஐ'காரம்	ய்
9	மாவிலை	மா + இலை	'ஆ'காரம்	வ்
10	பூவழகு	பூ + அழகு	'ஊ'காரம்	வ்
11	பலவுயிர்	பல + உயிர்	'அ'கரம்	வ்
12	பாவினம்	பா + இனம்	'ஆ'காரம்	வ்
13	பலவென்று	பல + என்று	'அ'கரம்	வ்
14	நிலாவொளி	நிலா + ஒளி	'ஆ'காரம்	வ்
15	சேயிழை	சே + இழை	'ஏ'காரம்	ய்
16	சேவடி	சே + அடி	'ஏ'காரம்	வ்
17	தேவாரம்	தே + ஆரம்	'ஏ'காரம்	வ்
18	இவனேயவன்	இவனே + அவன்	'ஏ'காரம்	ய்
19	ஒன்றேயென்னின்	ஒன்றே + என்னின்	'ஏ'காரம்	ய் / வ்

🎯 தொகுதி 5: பகுபத உறுப்பிலக்கணம் சார்ந்து பிரித்தல் (Root Word / Command Verb Base Split)

பகுபதங்களைச் சொற்களின் பொருள்நோக்கிலும் உறுப்புகள் எவையெவை என்ற வகையிலும் பிரிக்கலாம். பகுபத உறுப்புகள் பகுதி, விகுதி, இடைநிலை, சந்தி, சாரியை, விகாரம் என ஆறு வகைப்படும். (எழுத்துப்பேறு ஏழாவது புறத்துறுப்பாக வரும்).

🚨 மிக முக்கிய விதி: வேர்ச்சொல் (பகுதி) எப்போதும் விகுதி பெறாத ஏவல் / கட்டளைப் பொருளில் மட்டுமே அமைய வேண்டும்!

பகுதி (Root Word / Stem): ஒரு சொல்லின் அடிச்சொல்லே பகுதியாகும். இது விகுதி பெறாத ஏவல் வினையாக (கட்டளைப் பொருளில்) மட்டுமே வரும்.
- எ.கா: நின்றான் => பகுதி: நில் (கட்டளைப் பொருள்; 'ல்' 'ன்' ஆகத் திரிந்தது விகாரம்).
- எ.கா: உரைத்த => பகுதி: உரை (கட்டளைப் பொருள்).
- எ.கா: வந்தனன் => பகுதி: வா (கட்டளைப் பொருள்; 'வ' எனக் குறுகியது விகாரம்).

பகுபதத்தின் உறுப்புகள் சுருக்க விளக்கம்:

பகுதி: சொல்லின் முதலிலும் அடியிலும் நின்று ஏவல் கட்டளையாகப் பொருள் தருவது.
விகுதி: சொல்லின் இறுதியில் நின்று திணை, பால், எண், இடம் அல்லது எச்சம்/முற்றைக் காட்டுவது.
இடைநிலை: பகுதிக்கும் விகுதிக்கும் இடையில் வந்து காலம் அல்லது எதிர்மறையைக் காட்டுவது.
சந்தி: பகுதியையும் பிற உறுப்புகளையும் இணைக்கப் பெரும்பாலும் பகுதிக்கும் இடைநிலைக்கும் இடையில் தோன்றும் மெய்யெழுத்து (த், ப், க்).
சாரியை: பகுதி, விகுதி, இடைநிலைகளைச் சார்ந்து பெரும்பாலும் இடைநிலைக்கும் விகுதிக்கும் இடையில் வரும் அசைச்சொல் (அன்).
விகாரம்: பகுதி, சந்தி, இடைநிலை புணரும்போது அவற்றின் வடிவத்தில் ஏற்படும் மாற்றம்.

🔬 முதன்மைப் பகுபத உறுப்பிலக்கணப் பிரித்தல் சான்றுகள்:

1. நின்றான் = நில்(ன்) + ற் + ஆன்

நில் = பகுதி ('ல்' 'ன்' ஆகத் திரிந்தது விகாரம் - கட்டளைப் பொருள்!)
ற் = இறந்தகால இடைநிலை
ஆன் = உயர்திணை ஆண்பால் வினைமுற்று விகுதி

2. உரைத்த = உரை + த் + த் + அ

உரை = பகுதி (கட்டளைப் பொருள்)
த் = சந்தி
த் = இறந்தகால இடைநிலை
அ = பெயரெச்ச விகுதி

3. வந்தனன் = வா(வ) + த்(ந்) + த் + அன் + அன்

வா = பகுதி ('வ' எனக் குறுகியது விகாரம்)
த் = சந்தி ('ந்' எனத் திரிந்தது விகாரம்)
த் = இறந்தகால இடைநிலை
அன் = சாரியை
அன் = ஆண்பால் வினைமுற்று விகுதி

4. படித்தான் = படி + த் + த் + ஆன்

படி = பகுதி (கட்டளைப் பொருள்)
த் = சந்தி
த் = இறந்தகால இடைநிலை
ஆன் = ஆண்பால் வினைமுற்று விகுதி

5. அறியேன் = அறி + ய் + ஆ + ஏன்

அறி = பகுதி (கட்டளைப் பொருள்)
ய் = சந்தி
ஆ = எதிர்மறை இடைநிலை (புணர்ந்து கெட்டது)
ஏன் = தன்மை ஒருமை வினைமுற்று விகுதி

6. தணிந்தது = தணி + த்(ந்) + த் + அ + து

தணி = பகுதி (கட்டளைப் பொருள்)
த் = சந்தி ('ந்' ஆனது விகாரம்)
த் = இறந்தகால இடைநிலை
அ = சாரியை
து = படர்க்கை ஒன்றன்பால் வினைமுற்று விகுதி

7. வணங்கிய = வணங்கு + இ(ன்) + ய் + அ

வணங்கு = பகுதி (கட்டளைப் பொருள்)
இ(ன்) = இறந்தகால இடைநிலை ('ன்' புணர்ந்து கெட்டது விகாரம்)
ய் = உடம்படுமெய் சந்தி
அ = பெயரெச்ச விகுதி

📊 பகுபத உறுப்பிலக்கணம் – பிரித்தல் அட்டவணை

வரிசை	சொல்	வேர்ச்சொல் (பகுதி - கட்டளைப் பொருள்)	உறுப்புகள் பிரிப்பு	விகுதி / இலக்கணக் குறிப்பு
1	நின்றான்	நில்	நில்(ன்) + ற் + ஆன்	ஆன் - ஆண்பால் வினைமுற்று விகுதி
2	உரைத்த	உரை	உரை + த் + த் + அ	அ - பெயரெச்ச விகுதி
3	வந்தனன்	வா	வா(வ) + த்(ந்) + த் + அன் + அன்	அன் - ஆண்பால் வினைமுற்று விகுதி
4	படித்தான்	படி	படி + த் + த் + ஆன்	ஆன் - ஆண்பால் வினைமுற்று விகுதி
5	அறியேன்	அறி	அறி + ய் + ஆ + ஏன்	ஏன் - தன்மை ஒருமை வினைமுற்று விகுதி
6	தணிந்தது	தணி	தணி + த்(ந்) + த் + அ + து	து - படர்க்கை ஒன்றன்பால் வினைமுற்று விகுதி
7	வணங்கிய	வணங்கு	வணங்கு + இ(ன்) + ய் + அ	அ - பெயரெச்ச விகுதி
8	பாடினான்	பாடு	பாடு + இன் + ஆன்	ஆன் - ஆண்பால் வினைமுற்று விகுதி
9	கண்டான்	காண்	காண்(கண்) + ட் + ஆன்	ஆன் - ஆண்பால் வினைமுற்று விகுதி
10	மகிழ்ந்தோர்	மகிழ்	மகிழ் + த்(ந்) + த் + ஓர்	ஓர் - பலர்பால் வினைமுற்று விகுதி

3. 💡 உங்களுக்குத் தெரியுமா? (Do You Know?)

1. நன்னூல் பொ.ஆ. (கி.பி.) 13-ஆம் நூற்றாண்டில் பவணந்தி முனிவரால் சீயகங்கன் என்ற சிற்றரசர் கேட்டுக்கொண்டதால் எழுதப்பட்ட தமிழ் இலக்கண நூலாகும்.
2. நன்னூலில் பவணந்தி முனிவர் குறிப்பிட்டுள்ள ஓரெழுத்து ஒருமொழிகளின் எண்ணிக்கை 42 ஆகும்; இதில் 'நொ', 'து' ஆகிய இரண்டு தவிர ஏனைய 40 சொற்களும் நெடில்களாகும்.
3. நன்னூல் 162-ஆம் நூற்பா உடம்படுமெய்ப் புணர்ச்சியைக் கூறுகிறது: "இ ஈ ஐவழி யவ்வும் ஏனை உயிர்வழி வவ்வும் ஏமுன்இவ் விருமையும் உயிர்வரின் உடம்படு மெய்யென் றாகும்".
4. திசைப்பெயர்ப் புணர்ச்சியில் நிலைமொழி ஈற்று 'கு'வும் 'க்'கும் நீங்கி, 'ற'கரம் 'ன'கரமாகவோ 'ல'கரமாகவோ திரியும் (நன்னூல் 186).
5. பண்புப்பெயர்ப் புணர்ச்சியில் 'ஈறுபோதல்' என்னும் விதியே முதன்மையானதாகவும், முதலாவதாகவும் செயல்படும் (நன்னூல் 136).
6. பகுபத உறுப்புகளில் பகுதிக்கும் இடைநிலைக்கும் இடையில் தோன்றும் மெய்யெழுத்து பெரும்பாலும் 'சந்தி' எனப்படும்; இது த், ப், க் என்னும் எழுத்துகளுள் ஒன்றாகும்.
7. பகுபத உறுப்புகளில் அடங்காமல் ஏழாவது உறுப்பாக வரும் புறத்துறுப்பு 'எழுத்துப்பேறு' எனப்படும் (எ.கா: பாடுதி என்பதில் 'த்').
8. 'தொண்ணூறு' என்னும் எண்ணுப்பெயர் 'தொன்பது + பத்து' எனப் பிரியும்; இங்கு 'தொன்பது' என்பது ஒன்பதைக் குறிக்கும் பழஞ்சொல் ஆகும்.
9. 'பன்னிரண்டு' என்பது 'பத்து + இரண்டு' எனவும், 'ஆயிரத்தெட்டு' என்பது'ஆயிரம் + எட்டு' எனவும் பிரியும்.
10. தமிழ் எண்களில் 1 முதல் 10 வரை முறையே க, உ, ங, ச, ரு, சு, எ, அ, கூ, க0 எனக் குறிப்பிடப்படுகின்றன.

4. 🧠 நினைவில் வைக்க (Shortcuts & Mnemonics)

பண்புப் புணர்ச்சி சூத்திரம்: "ஈறுபோய், இடை 'இ'யாகி, ஆதி நீண்டு, அடி 'ஐ'யானால்... தன்னொற்று இரட்டித்து முன்மெய் திரியும்!"
உடம்படுமெய் ஷார்ட்கட்:
- இ, ஈ, ஐ வந்தால் 'ய்' தோன்றும்!
- பிற உயிர்கள் வந்தால் 'வ்' தோன்றும்!
- 'ஏ' வந்தால் 'ய்', 'வ்' இரண்டுமே தோன்றும்!
பகுபதப் பகுதி விதி:
- பகுபதத்தின் பகுதி எப்போதுமே விகுதி பெறாத கட்டளைச் சொல் (ஏவல் வினை) தான்!

5. 📝 பயிற்சி வினாக்கள் & விடைகள் (15 Detailed MCQs)

1: 'பைந்தமிழ்' என்னும் சொல்லைச் சரியாகப் பிரித்தெழுதும் முறை எது?

அ) பைன் + தமிழ்
ஆ) பசுமை + தமிழ்
இ) பசு + தமிழ்
ஈ) பை + தமிழ்

விடை: ஆ) பசுமை + தமிழ்

விளக்கம்: 'பைந்தமிழ்' என்பது பண்புத்தொகைச் சொல் ஆகும். நன்னூல் விதி 136-இன் படி, பசுமை + தமிழ் எனப் பிரியும். இதில் 'ஈறுபோதல்' விதியின்படி 'மை' விகுதி கெட்டு (பசு+தமிழ்), 'அடிஅகரம் ஐஆதல்' விதியின்படி 'ப'வில் உள்ள அகரம் 'ஐ' ஆகி (பைசு+தமிழ்), 'இனையவும்' விதியின்படி 'சு' கெட்டு (பை+தமிழ்), 'இனமிகல்' விதியின்படி 'த'விற்கு இனமான 'ந்' மிகுந்து பைந்தமிழ் எனப் புணர்கிறது.

2: 'மூதூர்' என்னும் சொல்லில் பயின்றுவந்துள்ள பண்புப் புணர்ச்சி விதிகளை வரிசைப்படுத்துக.

அ) ஈறுபோதல், ஆதிநீடல், உயிர்வரின் உக்குறள் மெய்விட்டு ஓடும்
ஆ) ஈறுபோதல், இடைஉகரம் இய்யாதல்
இ) ஈறுபோதல், தன்னொற்றிரட்டல்
ஈ) ஈறுபோதல், முன்நின்ற மெய்திரிதல்

விடை: அ) ஈறுபோதல், ஆதிநீடல், உயிர்வரின் உக்குறள் மெய்விட்டு ஓடும்

விளக்கம்: முதுமை + ஊர் => 'ஈறுபோதல்' விதியின்படி 'மை' விகுதி கெட்டு (முது + ஊர்), 'ஆதிநீடல்' விதியின்படி முதல் குறில் 'மு' நெடிலாகி (மூது + ஊர்), 'உயிர்வரின் உக்குறள் மெய்விட்டு ஓடும்' விதியின்படி உகரம் கெட்டுத் தகர மெய் நிற்க (மூத் + ஊர்), உடல்மேல் உயிர்வந்து ஒன்றுவது இயல்பே விதிப்படி மூதூர் என்றானது.

3: 'பெருமை + அன் = பெரியன்' – இச்சொல்லில் 'பெரு' என்பது 'பெரி' என மாறப் பயன்பட்ட இலக்கண விதி எது?

அ) அடிஅகரம் ஐஆதல்
ஆ) இடைஉகரம் இய்யாதல்
இ) ஆதிநீடல்
ஈ) தன்னொற்றிரட்டல்

விடை: ஆ) இடைஉகரம் இய்யாதல்

விளக்கம்: பெருமை + அன் என்பதில் 'ஈறுபோதல்' விதியின்படி 'மை' கெட்ட பின், 'பெரு' என்னும் நிலைமொழியின் இடையில் உள்ள 'ரு'வில் அமைந்த உகரம் (உ), 'இடைஉகரம் இய்யாதல்' விதியின்படி இகரமாகத் (இ) திரிந்து 'பெரி' என்றாகிறது (பெரி + அன் => பெரி + ய் + அன் = பெரியன்).

4: 'பன்னிரண்டு' என்னும் எண்ணுப்பெயர்ச் சொல் எவ்வாறு பிரியும்?

அ) பன்னிரண்டு + ஒன்று
ஆ) பத்து + இரண்டு
இ) பன் + இரண்டு
ஈ) பதினொன்று + இரண்டு

விடை: ஆ) பத்து + இரண்டு

விளக்கம்: 'பத்து' என்னும் நிலைமொழி எண்ணுப்பெயர் 'இரண்டு' என்னும் வருமொழி எண்ணுடன் புணரும் போது, 'பத்து' என்பது 'பன்னிரண்டு' எனத் திரிந்து புணரும் என்பது எண்ணுப் புணர்ச்சி விதியாகும்.

வினா 5: 'தொண்ணூறு' என்னும் எண்ணுப்பெயர்ச் சொல்லைச் சரியாகப் பிரிக்கும் முறை எது?

அ) தொண் + நூறு
ஆ) தொன்பது + பத்து
இ) தொண்ணூறு + பத்து
ஈ) தொண்டு + நூறு

விடை: ஆ) தொன்பது + பத்து

விளக்கம்: 'தொண்ணூறு' என்பதன் சரியான பிரித்தெழுதுதல் 'தொன்பது + பத்து' ஆகும். இங்கு 'தொன்பது' என்பது ஒன்பதைக் குறிக்கும் பழம்தமிழ்ச் சொல்லாகும். 'தொன்பது' பத்துடன் சேரும்போது 'தொண்ணூறு' என உருமாறிப் புணர்கிறது.

6: 'ஆயிரம் + எட்டு = ஆயிரத்தெட்டு' – இப்புணர்ச்சியில் நிலைமொழி அடைந்த மாற்றம் மற்றும் பெற்ற சாரியை எது?

அ) ஈறுபோதல் மற்றும் இன் சாரியை
ஆ) மகர ஈறு கெடுதல் மற்றும் அத்து சாரியை
இ) தன்னொற்றிரட்டல் மற்றும் அன் சாரியை
ஈ) ஆதிநீடல் மற்றும் உ சாரியை

விடை: ஆ) மகர ஈறு கெடுதல் மற்றும் அத்து சாரியை

விளக்கம்: ஆயிரம் + எட்டு என்பதில் 'ஆயிரம்' என்ற எண்ணுப்பெயரின் ஈற்று மகர மெய் ('ம்') கெட்டு (ஆயிர + எட்டு), 'அத்து' என்னும் சாரியை பெற்று (ஆயிர + அத்து + எட்டு), 'உயிர்வரின் உக்குறள் மெய்விட்டு ஓடும்' விதிப்படி ஆயிரத்தெட்டு எனப் புணர்கிறது.

7: 'தெற்கு + கிழக்கு = தென்கிழக்கு' – இத்திசைப் பெயர் புணர்ச்சியில் நிலைமொழி அடைந்த மாற்றங்கள் யாவை?

அ) 'கு', 'க்' நீங்கி, 'ற'கரம் 'ன'கரமாகத் திரிந்தது
ஆ) 'கு' மட்டும் நீங்கி, 'ற'கரம் 'ல'கரமாகத் திரிந்தது
இ) 'க்' மட்டும் மிகுந்தது
ஈ) எவ்வித மாற்றமும் இன்றி இயல்பாகப் புணர்ந்தது

விடை: அ) 'கு', 'க்' நீங்கி, 'ற'கரம் 'ன'கரமாகத் திரிந்தது

விளக்கம்: நன்னூல் 186-ஆம் நூற்பாப்படி ("நிலையீற்று உயிர்மெய் கவ்வொற்று நீங்கலும் றகரம் னலவாத் திரிதலும் ஆம்பிற"), தெற்கு + கிழக்கு என்பதில் ஈற்று உயிர்மெய் 'கு'வும் ககர ஒற்று 'க்'கும் நீங்கி (தெற் + கிழக்கு), ஈற்று 'ற'கரம் 'ன'கரமாகத் திரிந்து தென்கிழக்கு எனப் புணர்கிறது.

8: 'வடக்கு + மேற்கு = வடமேற்கு' – இப்புணர்ச்சியில் பயன்பட்ட முதன்மை விதி எது?

அ) றகரம் னகரமாதல்
ஆ) ஈற்று உயிர்மெய்யும் கவ்வொற்றும் நீங்குதல்
இ) றகரம் லகரமாதல்
ஈ) தன்னொற்றிரட்டல்

விடை: ஆ) ஈற்று உயிர்மெய்யும் கவ்வொற்றும் நீங்குதல்

விளக்கம்: நிலைமொழி 'வடக்கு' என்பதில் உள்ள ஈற்று உயிர்மெய் 'கு'வும், அதன் அயலில் உள்ள ககர ஒற்று 'க்'கும் நீங்கி, 'வட + மேற்கு = வடமேற்கு' என இயல்பாகப் புணர்கிறது.

9: 'மேற்கு + நாடு' என்னும் திசைப்பெயர்த் தொடர் புணரும் போது எவ்வாறு அமையும்?

அ) வடநாடு
ஆ) தென்நாடு
இ) மேல்நாடு
ஈ) மேன்நாடு

விடை: இ) மேல்நாடு

விளக்கம்: மேற்கு + நாடு என்பதில் ஈற்று உயிர்மெய் 'கு' மற்றும் 'க்' நீங்கிய பின், நிலைமொழி ஈற்று 'ற'கரம் 'ல'கரமாகத் திரிந்து மேல்நாடு (மேற் + நாடு => மேல் + நாடு) எனப் புணர்கிறது.

10: 'மணி + அழகு = மணியழகு' – இச்சொல்லில் தோன்றும் உடம்படுமெய் எழுத்து எது?

அ) வ் (வகரம்)
ஆ) ய் (யகரம்)
இ) த் (தகரம்)
ஈ) ந் (நகரம்)

விடை: ஆ) ய் (யகரம்)

விளக்கம்: நன்னூல் 162-ஆம் நூற்பாப்படி ("இ ஈ ஐவழி யவ்வும்"), நிலைமொழி ஈற்றில் 'மணி' (ண் + இ) என இகரம் நின்றதால், வருமொழி உயிரெழுத்தான 'அ'வோடு புணர 'ய்' என்னும் யகர உடம்படுமெய் தோன்றியது (மணி + ய் + அழகு = மணியழகு).

11: 'திரு + அருள் = திருவருள்' – இச்சொல்லில் வகர உடம்படுமெய் ('வ்') தோன்றக் காரணம் யாது?

அ) நிலைமொழி ஈற்றில் இ, ஈ, ஐ தவிர பிற உயிரெழுத்து (உகரம்) நிற்பதால்
ஆ) நிலைமொழி ஈற்றில் ஐகாரம் நிற்பதால்
இ) நிலைமொழி ஈற்றில் ஏகாரம் நிற்பதால்
ஈ) நிலைமொழி ஈற்றில் மெய்யெழுத்து நிற்பதால்

விடை: அ) நிலைமொழி ஈற்றில் இ, ஈ, ஐ தவிர பிற உயிரெழுத்து (உகரம்) நிற்பதால்

விளக்கம்: நன்னூல் 162-இன் படி ("ஏனை உயிர்வழி வவ்வும்"), நிலைமொழி ஈற்றில் 'திரு' (ர் + உ) என உகரம் (இ, ஈ, ஐ அல்லாத ஏனை உயிர்) நின்றதால், வருமொழி 'அ'வோடு சேர 'வ்' என்னும் வகர உடம்படுமெய் தோன்றித் திருவருள் (திரு + வ் + அருள்) என்றானது.

12: நிலைமொழி ஈற்றில் 'ஏ'காரம் நின்றால் வருமொழி உயிர் வரின் தோன்றும் உடம்படுமெய்கள் யாவை?

அ) 'ய்' மட்டும்
ஆ) 'வ்' மட்டும்
இ) 'ய்', 'வ்' ஆகிய இரண்டுமே
ஈ) உடம்படுமெய் தோன்றாது

விடை: இ) 'ய்', 'வ்' ஆகிய இரண்டுமே

விளக்கம்: "ஏமுன் இவ்விருமையும் உயிர்வரின் உடம்படு மெய்யென்றாகும்" (நன்னூல் 162). நிலைமொழி ஈற்றில் 'ஏ'காரம் நின்றால் யகர உடம்படுமெய் (ய்) அல்லது வகர உடம்படுமெய் (வ்) ஆகிய இரண்டுமே தோன்றும் (எ.கா: சே + இழை = சேயிழை; சே + அடி = சேவடி).

13: பகுபத உறுப்பிலக்கணத்தில் ஒரு சொல்லின் 'பகுதி' (Root Word / வேர்ச்சொல்) எப்போதும் எவ்வாறு அமைய வேண்டும்?

அ) தொழிற்பெயராக
ஆ) விகுதி பெற்ற வினைமுற்றாக
இ) விகுதி பெறாத ஏவல் / கட்டளைச் சொல்லாக
ஈ) பெயரெச்சமாக

விடை: இ) விகுதி பெறாத ஏவல் / கட்டளைச் சொல்லாக

விளக்கம்: பகுபதத்தின் முதன்மை உறுப்பான பகுதி (முதனிலை) எப்போதும் விகுதி பெறாத, கட்டளைப் பொருளைத் தரும் ஏவல் வினையாக மட்டுமே இருக்க வேண்டும் என்பது இலக்கணத் தங்க விதியாகும்.

14: 'நின்றான்' என்னும் பகுபதச் சொல்லின் வேர்ச்சொல் (பகுதி) எது?

அ) நின்
ஆ) நின்ற
இ) நில்
ஈ) நில்லு

விடை: இ) நில்

விளக்கம்: 'நின்றான்' என்னும் சொல்லைப் பிரிக்கும் போது பகுதி கட்டளைச் சொல்லாக இருக்க வேண்டும். எனவே 'நில்' என்பதே இதன் பகுதியாகும். புணர்ச்சியின் போது 'நில்' என்பதன் லகரம் ('ல்'), னகரமாக ('ன்') திரிந்தது விகாரம் ஆகும் (நில்(ன்) + ற் + ஆன்).

15: 'வந்தனன்' என்னும் பகுபதத்தில் 'வா' என்னும் பகுதி 'வ' எனக் குறுகி இருப்பது எவ்வகை உறுப்பு/மாற்றம்?

அ) சந்தி
ஆ) சாரியை
இ) விகாரம்
ஈ) விகுதி

விடை: இ) விகாரம்

விளக்கம்: பகுபத உறுப்புகள் புணரும் போது பகுதி, சந்தி, இடைநிலைகளில் ஏற்படும் மாற்றமே 'விகாரம்' எனப்படும். 'வந்தனன்' என்பதில் 'வா' என்னும் நெடில் பகுதி 'வ' எனக் குறுகி நிற்பது விகாரம் ஆகும் (வா(வ) + த்(ந்) + த் + அன் + அன்).

6 ❓ அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள் (12 FAQs)

1: பண்புத்தொகைப் புணர்ச்சியில் 'ஈறுபோதல்' விதியின் பங்கு என்ன?

பதில்: பண்புப்பெயர்ச் சொல் நிலைமொழியாக நின்று வருமொழியோடு புணரும் போது, பண்புப் பெயருக்குரிய 'மை' விகுதி கெட்டு மறைவதே 'ஈறுபோதல்' விதியாகும் (நன்னூல் 136). பண்புப் புணர்ச்சி விதிகளிலேயே முதன்மையானதாகவும், முதலில் செயல்படும் விதியாகவும் இதுவே திகழ்கிறது.

சான்று: பெருவழி = பெருமை + வழி => 'ஈறுபோதல்' விதிப்படி 'மை' கெட்டுப் 'பெருவழி' எனப் புணர்ந்தது.

2: 'அடிஅகரம் ஐஆதல்' விதி எவ்வாறு செயல்படுகிறது? சான்றுடன் விளக்குக.

பதில்: பண்புப் புணர்ச்சியில் 'மை' விகுதி கெட்ட பின், நிலைமொழியின் முதலெழுத்தில் உள்ள 'அ'கரம் (அகர உயிர் மெய்) 'ஐ'காரமாக மாறுவதே 'அடிஅகரம் ஐஆதல்' விதியாகும்.

சான்று: பைந்தமிழ் = பசுமை + தமிழ் => ஈறுபோதல் விதிப்படி 'மை' கெட்டு (பசு + தமிழ்), 'ப'வில் உள்ள அகரம் (ப் + அ) 'ஐ'காரமாகிப் 'பைசு + தமிழ்' என மாறியது.

3: 'தன்னொற்றிரட்டல்' பண்புப் புணர்ச்சி விதி என்றால் என்ன?

பதில்: பண்புப் பெயரின் 'மை' விகுதி கெட்ட பின், நிலைமொழிச் சொல்லின் ஈற்று மெய்யெழுத்து (ஒற்று) இரட்டித்து (இரண்டாகப் பெருகி) புணர்வதே 'தன்னொற்றிரட்டல்' விதியாகும்.
சான்று: நெட்டிலை = நெடுமை + இலை => ஈறுபோதல் விதிப்படி 'நெடு + இலை' என நின்ற பின், 'நெட்டு + இலை' எனத் தன்னொற்று இரட்டித்தது.

4: 'பன்னிரண்டு', 'தொண்ணூறு' ஆகிய எண்ணுப்பெயர்கள் எவ்வாறு பிரிகின்றன?

பதில்:

பன்னிரண்டு = பத்து + இரண்டு: 'பத்து' என்னும் சொல் 'இரண்டு' என்னும் எண்ணுடன் சேரும்போது 'பன்னிரண்டு' எனத் திரிகிறது.
தொண்ணூறு = தொன்பது + பத்து: 'தொண்ணூறு' என்னும் சொல் 'தொன்பது + பத்து' எனப் பிரியும். இங்கு 'தொன்பது' என்பது ஒன்பதைக் குறிக்கும் பழஞ்சொல் ஆகும்.

5: திசைப் பெயர்கள் புணரும் போது 'ற'கரம் எவ்வாறெல்லாம் திரியும்?

பதில்: நன்னூல் நூற்பா 186-இன் படி, திசைப் பெயர்களின் ஈற்று உயிர்மெய்யும் ('கு') ககர ஒற்றும் ('க்') நீங்கிய பின், நிலைமொழி ஈற்று 'ற'கரம் 'ன'கரமாகவோ அல்லது 'ல'கரமாகவோ திரியும்:

றகரம் னகரமாதல்: தெற்கு + கிழக்கு => தென்கிழக்கு ('ற' => 'ன').
றகரம் லகரமாதல்: மேற்கு + நாடு =>மேல்நாடு ('ற' => 'ல').

6: உடம்படுமெய் என்றால் என்ன? அது ஏன் தோன்றுகிறது?

பதில்: நிலைமொழியின் ஈற்றெழுத்தும் வருமொழியின் முதலெழுத்தும் உயிரெழுத்துகளாக இருக்கும் போது, ஒலி உடன்பாடு இல்லாமல் இடைவெளி (ஒலித் தடுமாற்றம்) ஏற்படும். அவ்விரண்டு உயிர்களையும் சேர்த்துப் புணர்க்க இடையில் தோன்றும் மெய்யெழுத்தே 'உடம்படுமெய்' எனப்படும். 'ய்', 'வ்' ஆகிய இரண்டு மெய்கள் மட்டுமே உடம்படுமெய்களாக வரும்.

7: 'இ ஈ ஐவழி யவ்வும்' – நன்னூல் நூற்பாவின் விளக்கம் யாது?

பதில்: நன்னூல் 162-ஆம் நூற்பாவின் முதற்பகுதியான இவ்விதியின் படி, நிலைமொழி ஈற்றில் இ, ஈ, ஐ ஆகிய மூன்று உயிரெழுத்துகளுள் ஒன்று நின்று வருமொழி முதலில் உயிரெழுத்து வந்தால், இடையில் 'ய்' (யகர உடம்படுமெய்) தோன்றும்.
சான்றுகள்: மணி (இ) + அழகு = மணியழகு; தீ (ஈ) + அணைப்பான் = தீயணைப்பான்; கலை (ஐ) + அறிவு = கலையறிவு.

8: ஏகார ஈற்றில் உடம்படுமெய் எவ்வாறு புணரும்?

பதில்: "ஏமுன் இவ்விருமையும் உயிர்வரின் உடம்படு மெய்யென்றாகும்" (நன்னூல் 162) என்னும் விதிப்படி, நிலைமொழி ஈற்றில் 'ஏ'காரம் நின்றால் வருமொழி உயிர் வரின் 'ய்' (யகரம்) அல்லது 'வ்' (வகரம்) ஆகிய இரண்டு உடம்படுமெய்களுமே தோன்றும்.
சான்று: சே + இழை = சேயிழை ('ய்'); சே + அடி = சேவடி ('வ்'); ஒன்றே + என்னின் = ஒன்றேயென்னின் / ஒன்றேவென்னின்.

9: பகுபத உறுப்புகள் எத்தனை வகைப்படும்? அவை யாவை?

பதில்: பகுபத உறுப்புகள் மொத்தம் 6 வகைப்படும்:

பகுதி (முதனிலை)
விகுதி (இறுதிநிலை)
இடைநிலை
சந்தி
சாரியை
விகாரம்
(குறிப்பு: பகுபத உறுப்புகளில் அடங்காமல் ஏழாவதாக வரும் புறத்துறுப்பு 'எழுத்துப்பேறு' எனப்படும்).

10: பகுபதத்தில் 'பகுதி' (வேர்ச்சொல்) ஏன் கட்டளைச் சொல்லாக மட்டுமே இருக்க வேண்டும்?

பதில்: பகுபதத்தின் முதன்மைப் பொருளைத் தாங்கி நிற்கும் அடிச்சொல்லே பகுதியாகும். இது விகுதி பெறாத ஏவல்/கட்டளை வினையாக நிற்கும் போது மட்டுமே அதிலிருந்து பிற உறுப்புகள் (இடைநிலை, விகுதி) இணைந்து காலத்தையும், திணை-பால்-எண்களையும் காட்ட முடியும்.
சான்று: 'படித்தான்' என்பதன் பகுதி 'படி' (கட்டளை); 'நின்றான்' என்பதன் பகுதி 'நில்' (கட்டளை).

11: பகுபத உறுப்பிலக்கணத்தில் 'விகாரம்' என்றால் என்ன?

பதில்: பகுபத உறுப்புகளான பகுதி, சந்தி, இடைநிலை ஆகியவை புணரும் போது அவற்றின் வடிவத்தில் ஏற்படும் எழுத்து மாற்றமே (திரிதல், குறுகல், கெடுதல்) 'விகாரம்' எனப்படும். விகாரம் என்பது தனி உறுப்பு அன்று.
சான்று: 'வந்தனன்' என்பதில் 'வா' என்னும் பகுதி 'வ' எனக் குறுகியதும், 'த்' என்னும் சந்தி 'ந்' எனத் திரிந்ததும் விகாரங்கள் ஆகும்.

12: 'எழுத்துப்பேறு' என்றால் என்ன? அது எங்கு வரும்?

பதில்: பகுபத உறுப்புகளுள் அடங்காமல், பகுதிக்கும் விகுதிக்கும் நடுவில் காலத்தை உணர்த்தாமல் வரும் மெய்யெழுத்து 'எழுத்துப்பேறு' எனப்படும். சாரியை வரவேண்டிய இடத்தில் பெரும்பாலும் 'த்' என்னும் புள்ளிபெற்ற எழுத்து உயிர் ஏற இடமளித்து வரும்.
சான்று: பாடுதி = பாடு + த் + இ (இங்கு 'த்' என்பது எழுத்துப்பேறு).

7. ⚡ கடைசி நேரத் திருப்புதல் (20 One-Liner Quick Facts)

பண்புப்பெயர்ப் புணர்ச்சி மாற்றங்களை விளக்கும் நன்னூல் நூற்பா – நூற்பா 136.
பண்புப் புணர்ச்சியில் முதன்மையானதாகவும் முதன்முதலில் செயல்படுவதுமான விதி – ஈறுபோதல் ('மை' கெடுதல்).
பசுமை + தமிழ் = பைந்தமிழ் (பயன்பட்ட விதிகள்: ஈறுபோதல், அடிஅகரம் ஐஆதல், இனையவும், இனமிகல்).
பெருமை + அழகு = பேரழகு (பயன்பட்ட விதிகள்: ஈறுபோதல், ஆதிநீடல், இனையவும்).
நெடுமை + இலை = நெட்டிலை (பயன்பட்ட விதிகள்: ஈறுபோதல், தன்னொற்றிரட்டல், உயிர்வரின் உக்குறள் மெய்விட்டு ஓடும்).
பத்து + இரண்டு என்பதன் புணர்ந்த வடிவம் – பன்னிரண்டு.
தொண்ணூறு என்னும் எண்ணுப் பெயர் பிரியும் முறை – தொன்பது + பத்து ('தொன்பது' = ஒன்பது).
ஆயிரம் + எட்டு = ஆயிரத்தெட்டு (மகர ஈற்று மெய் கெட்டு 'அத்து' சாரியை பெற்றது).
வடக்கு + கிழக்கு = வடகிழக்கு (நிலைஈற்று உயிர்மெய் 'கு'வும் கவ்வொற்று 'க்'கும் நீங்கியது).
தெற்கு + கிழக்கு = தென்கிழக்கு (ஈற்று உயிர்மெய் நீங்கி, 'ற'கரம் 'ன'கரமாய்த் திரிந்தது).
மேற்கு + நாடு = மேல்நாடு (ஈற்று உயிர்மெய் நீங்கி, 'ற'கரம் 'ல'கரமாய்த் திரிந்தது).
திசைப்பெயர்ப் புணர்ச்சியைக் கூறும் நன்னூல் நூற்பா – நூற்பா 186.
உடம்படுமெய்ப் புணர்ச்சி விதிகளைக் கூறும் நன்னூல் நூற்பா – நூற்பா 162.
நிலைமொழி ஈற்றில் இ, ஈ, ஐ நின்றால் தோன்றும் உடம்படுமெய் – 'ய்' (யகரம்) [எ.கா: மணியழகு].
நிலைமொழி ஈற்றில் இ, ஈ, ஐ தவிர பிற உயிர்கள் நின்றால் தோன்றும் உடம்படுமெய் – 'வ்' (வகரம்) [எ.கா: திருவருள்].
நிலைமொழி ஈற்றில் 'ஏ'காரம் நின்றால் தோன்றும் உடம்படுமெய்கள் – 'ய்', 'வ்' ஆகிய இரண்டுமே [எ.கா: சேயிழை / சேவடி].
பகுபத உறுப்புகள் மொத்தம் 6 வகைப்படும் (பகுதி, விகுதி, இடைநிலை, சந்தி, சாரியை, விகாரம்).
பகுபதத்தின் பகுதி (வேர்ச்சொல்) எப்போதும் விகுதி பெறாத ஏவல் (கட்டளை) வினையாகவே அமையும்.
பகுதிக்கும் இடைநிலைக்கும் நடுவில் தோன்றும் மெய்யெழுத்து பெரும்பாலும் 'சந்தி' (த், ப், க்) எனப்படும்.
பகுபத உறுப்புகளில் அடங்காமல் ஏழாவது புறத்துறுப்பாக வரும் எழுத்து 'எழுத்துப்பேறு' எனப்படும்.

6 முதல் 12-ஆம் வகுப்பு வரையிலான தமிழ் பாடப்புத்தகங்களில் இடம்பெற்றுள்ள பிரித்தெழுதுதல் தொடர்பான முக்கிய விவரங்கள் மற்றும் எடுத்துக்காட்டுகள் தேர்வு நோக்கில் (Exam Point of View) கீழே தொகுக்கப்பட்டுள்ளன:

6 - 8 ஆம் வகுப்புப் பாடப்பகுதிகள்

நிலவென்று = நிலவு + என்று
தமிழெங்கள் = தமிழ் + எங்கள்
அமுதென்று = அமுது + என்று
செம்பயிர் = செம்மை + பயிர்
நூலாடை = நூல் + ஆடை
எதிரொலிக்க = எதிர் + ஒலிக்க
தானென்று = தான் + என்று
பொய்யகற்றும் = பொய் + அகற்றும்
இடப்புறம் = இடம் + புறம்
சீரிளமை = சீர்மை + இளமை
சிலம்பதிகாரம் = சிலம்பு + அதிகாரம்
கணினித்தமிழ் = கணினி + தமிழ்
வெண்குடை = வெண்மை + குடை
பொற்கோட்டு = பொன் + கோட்டு
கொங்கலர் = கொங்கு + அலர்
நன்மாடங்கள் = நன்மை + மாடங்கள்
நிலத்தினிடையே = நிலத்தின் + இடையே
முத்துச்சுடர் = முத்து + சுடர்
நிலாவொளி = நிலா + ஒளி
தட்பவெப்பம் = தட்பம் + வெப்பம்
வேதியுரங்கள் = வேதி + உரங்கள்
வழித்தடம் = வழி + தடம்
இனிது+என = இனிதென
கனி+இருப்ப = கனிஇருப்ப
கண்டறி = கண்டு + அறி
ஓய்வற = ஓய்வு + அற
ஏனென்று = ஏன் + என்று
ஆழக்கடல் = ஆழம் + கடல்
விண்வெளி = விண் + வெளி
நீலவான் = நீலம் + வான்
நின்றிருந்த = நின்று + இருந்த
அவ்வுருவம் = அ + உருவம்
மருத்துவத்துறை = மருத்துவம் + துறை
இடமெல்லாம் = இடம் + எல்லாம்
மாசற = மாசு + அற
குற்றமில்லாதவர் = குற்றம் + இல்லாதவர்
சிறப்புடையார் = சிறப்பு + உடையார்
கைப்பொருள் = கை + பொருள்
மானமில்லா = மானம் + இல்லா
பசியின்றி = பசி + இன்றி
படிப்பறிவு = படிப்பு + அறிவு
பாட்டிசைத்து = பாட்டு + இசைத்து
கண்ணுறங்கு = கண் + உறங்கு
வாழையிலை = வாழை + இலை
கையமர்த்தி = கை + அமர்த்தி
கல்லெடுத்து = கல் + எடுத்து
நானிலம் = நான்கு + நிலம்
நாடென்ற = நாடு + என்ற
கதிர்ச்சுடர் = கதிர் + சுடர்
மூச்சடக்கி = மூச்சு + அடக்கி
விரிவடைந்த = விரிவு + அடைந்த
குரலாகும் = குரல் + ஆகும்
வானொலி = வான் + ஒலி
இரண்டல்ல = இரண்டு + அல்ல
தந்துதவும் = தந்து + உதவும்
ஒப்பில்லாத = ஒப்பு + இல்லாத
குற்றியலுகரம் = குறுமை + இயல் + உகரம்
குற்றியலிகரம் = குறுமை + இயல் + இகரம்
காடெல்லாம் = காடு + எல்லாம்
கிழங்கெடுக்கும் = கிழங்கு + எடுக்கும்
பெயரறியா = பெயர் + அறியா
மனமில்லை = மனம் + இல்லை
காட்டாறு = காடு + ஆறு
நேரமாகி = நேரம் + ஆகி
வேட்டையாடிய = வேட்டை + ஆடிய
பொருட்செல்வம் = பொருள் + செல்வம்
யாதெனின் = யாது + எனின்
தன்நெஞ்சு = தன் + நெஞ்சு
தீதுண்டோ = தீது + உண்டோ
யாண்டுளனோ? = யாண்டு + உளனோ?
கல்லளை = கல் + அளை
பொருளாதாரம் = பொருள் + ஆதாரம்
மலையளவு = மலை + அளவு
தன்னாடு = தன் + நாடு
இவையில்லாது = இவை + இல்லாது
என்றென்றும் = என்று + என்றும்
வானமளந்தது = வானம் + அளந்தது
அறிந்ததனைத்தும் = அறிந்தது + அனைத்தும்
இருதிணை = இரண்டு + திணை
ஐம்பால் = ஐம் + பால்
நன்செய் = நன்மை + செய்
நீளுழைப்பு = நீள் + உழைப்பு
செத்திறந்த = செத்து + இறந்த
பருத்தியெல்லாம் = பருத்தி + எல்லாம்
இன்னோசை = இனிமை + ஓசை
பாலூறும் = பால் + ஊறும்

9 - 10 ஆம் வகுப்புப் பாடப்பகுதிகள்

மெத்த வணிகலன் = மெத்த + அணிகலன்
எந்தமிழ்நா = எம் + தமிழ் + நா
அருந்துணை = அருமை + துணை
மற்றொன்று = மற்று + ஒன்று
கற்பொடி = கல் + பொடி
உலகனைத்தும் = உலகு + அனைத்தும்
குற்றியலுகரம் = குறுமை + இயல் + உகரம்
குற்றியலிகரம் = குறுமை + இயல் + இகரம்
எற்பாடு = எல் + பாடு
காக்கென்று = காக்க + என்று (தொகுத்தல் விகாரம்)
கணீர் = கண்ணீர் (இடைக்குறை)
முத்திக்கனி = முத்தி + கனி
தெள்ளமுது = தெள் + அமுது
செவிகள் உணவான = செவிகள் + உணவு + ஆன
இழுக்கின்றி = இழுக்கு + இன்றி

11 - 12 ஆம் வகுப்புப் பாடப்பகுதிகள்

அணிந்துரை = அணிந்து + உரை
பொதுச்சிறப்பு = பொது + சிறப்பு
தமிழ்ச்சொல் = தமிழ் + சொல்
செங்கயல் = செம்மை + கயல்
காட்சியழகு = காட்சி + ய் + அழகு
தீயணைப்பான் = தீ + ய் + அணைப்பான்
கலையறிவு = கலை + ய் + அறிவு
மாவிலை = மா + வ் + இலை
பூவழகு = பூ + வ் + அழகு
சேயிழை = சே + ய் + இழை
சேவடி = சே + வ் + அடி (அல்லது) செம்மை + அடி
மாசற்றார் = மாசு + அற்றார்
வீட்டுத்தோட்டம் = வீடு + தோட்டம்
முரட்டுக்காளை = முரடு + காளை
ஆற்றுநீர் = ஆறு + நீர்
வயிற்றுப்பசி = வயிறு + பசி
வரவறிந்தான் = வரவு + அறிந்தான்
நிலத்தலைவர் = நிலம் + தலைவர்
திரைப்படம் = திரை + படம்
மரக்கலம் = மரம் + கலம்
பூங்கொடி = பூ + கொடி
வாயொலி = வாய் + ஒலி
கல்லதர் = கல் + அதர்
பாடவேளை = பாடம் + வேளை
பழத்தோல் = பழம் + தோல்
காலங்கடந்தவன் = காலம் + கடந்தவன்
பெருவழி = பெருமை + வழி
பெரியன் = பெருமை + அன்
மூதூர் = முதுமை + ஊர்
பைந்தமிழ் = பசுமை + தமிழ்
நெட்டிலை = நெடுமை + இலை
வெற்றிலை = வெறுமை + இலை
செந்தமிழ் = செம்மை + தமிழ்
கருங்கடல் = கருமை + கடல்
பைந்தளிர் = பசுமை + தளிர்
இயைவதாயினும் = இயைவது + ஆயினும்
புகழெனின் = புகழ் + எனின்
செம்பரிதி = செம்மை + பரிதி
வானமெல்லாம் = வானம் + எல்லாம்
உன்னையல்லால் = உன்னை + அல்லால்
ஆங்கவற்றுள் = ஆங்கு + அவற்றுள்
தனியாழி = தனி + ஆழி
வெங்கதிர் = வெம்மை + கதிர்
இனநிரை = இனம் + நிரை
புதுப்பெயல் = புதுமை + பெயல்
அருங்கானம் = அருமை + கானம்
மனையென = மனை + என
உள்ளொன்று = உள் + ஒன்று
பெருங்கடல் = பெருமை + கடல்
அருவினை = அருமை + வினை
கருத்தோடிசைத்து = கருத்து + ஓடு + இசைத்து
சேறியாயின் = சேறி + ஆயின்
நீயதை = நீ + அதை
நாவையசைத்த = நாவை + அசைத்த
பலவென்று = பல + என்று
ஒன்றேயென்னின் = ஒன்றே + என்னின்
களிற்றியானை = களிறு + யானை
செலவழித்தான் = செலவு + அழித்தான்
கோட்டன்ன = கோடு + அன்ன
இளமைப்பருவம் = இளமை + பருவம்
வண்ணப்பிறமொழி = வண்ணம் + பிறமொழி
பற்பல = பல + பல
வடமேற்கு = வடக்கு + மேற்கு
முதுமரம் = முதுமை + மரம்
பைந்நிணம் = பசுமை + நிணம்
பச்சூன் = பசுமை + ஊன்
வெஞ்சினம் = வெம்மை + சினம்
பெருங்களிறு = பெருமை + களிறு
கயன்முள் = கயல் + முள்
கூர்ம்படை = கூர்மை + படை
கடுந்திறல் = கடும் + திறல்
தமிழன்னை = தமிழ் + அன்னை
முள்ளிலை = முள் + இலை
மரவிலை = மரம் + இலை
மரக்கிளை = மரம் + கிளை
தினந்தினம் = தினம் + தினம்
மட்கலம் = மண் + கலம்
பொற்குடம் = பொன் + குடம்
வேற்காளை = வேல் + காளை
அருண்மொழி = அருள் + மொழி
பொன்றீது = பொன் + தீது
கற்றீது = கல் + தீது
பொன்னன்று = பொன் + நன்று
கண்ணீர் = கண் + நீர்
முண்ணன்று = முள் + நன்று
அருந்துயர் = அருமை + துயர்
சின்னாள் = சில + நாள்
அன்புடை = அன்பு + உடை
நிறையுடைமை = நிறை + உடைமை
விழுமந்தரும் = விழுமம் + தரும்
நன்றன்று = நன்று + அன்று
எண்பொருள் = எண்மை + பொருள்
வீறெய்தி = வீறு + எய்தி
அறனல்ல = அறன் + அல்ல
அறிவில்லார் = அறிவு + இல்லார்
பெருந்தேர் = பெருமை + தேர்
விருந்தொரால் = விருந்து + ஒரால்
வினைத்திட்பம் = வினை + திட்பம்
காற்சிலம்பு = கால் + சிலம்பு
பெருந்தெய்வம் = பெருமை + தெய்வம்
சிலம்பொன்று = சிலம்பு + ஒன்று
நல்லுரை = நன்மை + உரை
பூங்கொடியாள் = பூ + கொடியாள்
கையேந்தி = கை + ஏந்தி
செங்கோல் = செம்மை + கோல்
அழுதேங்கி = அழுது + ஏங்கி
நிறையுடை = நிறை + உடை
மதிக்குடை = மதி + குடை
மறவேல் = மறம் + வேல்
பொற்கொடி = பொன் + கொடி
செம்பொன் = செம்மை + பொன்
திண்டிறல் = திண் + திறல்
இற்பிறப்பு = இல் + பிறப்பு
நின்னருள் = நின் + அருள்
இரும்பொறை = இரும் + பொறை
வண்டுறை = வண்டு + உறை
ஆயிடை = ஆ + இடை
தடந்தோள் = தடம் + தோள்
மணிக்கழுத்து = மணி + கழுத்து
முறிவற = முறிவு + அற
ஆருயிர் = அருமை + உயிர்
மழைக்கண்ணீர் = மழை + கண்ணீர்
வருத்தப்பாடு = வருத்தம் + பாடு
திருவுளம் = திரு + உளம்
மணிக்காசு = மணி + காசு
நன்னூல் = நன்மை + நூல்
கருமுகில் = கருமை + முகில்
நெடுங்குவடு = நெடுமை + குவடு
வெஞ்சுடர் = வெம்மை + சுடர்
செருக்கெழ = செருக்கு + எழ
அறைந்தறைந்து = அறைந்து + அறைந்து
பேரிடி = பெருமை + இடி
விண்ணிடி = விண் + இடி
இருஞ்சிரம் = இரும் + சிரம்
தீத்தாவும் = தீ + தாவும்
தினையளவு = தினை + அளவு
கண்ணுடையார் = கண் + உடையார்
செத்தொழியும் = செத்து + ஒழியும்
பெண்ணரசு = பெண் + அரசு
உயிருண்டு = உயிர் + உண்டு
சொற்பதம் = சொல் + பதம்
மண்ணரசு = மண் + அரசு
இருளறுத்திடும் = இருள் + அறுத்திடும்
பூஞ்சோலை = பூ + சோலை
தன்னுயிர் = தன் + உயிர்
தற்சூழ = தன் + சூழ
கடும்பகை = கடும் + பகை
வானாளும் = வான் + ஆளும்
திருந்தவை = திருந்திய + அவை
முக்குடை = மூன்று + குடை
கற்கோடி = கல் + கோடி
மதியெறிந்து = மதி + எறிந்து
பேரிஞ்சி = பேர் + இஞ்சி
தஞ்சென்னி = தன் + சென்னி
விளக்கேற்றி = விளக்கு + ஏற்றி

சாக்பீஸ் துகள்களும்... வாழ்க்கையைப் பிரித்துப் பார்க்கும் கலையும்!

   பள்ளிப் பருவத்தின் அந்த அமைதியான தமிழ் வகுப்பறை இப்போதும் என் நினைவுகளின் திரையில் அப்படியே ஓடுகிறது. கரும்பலகையில் சாக்பீஸ் துகள்கள் காற்றில் பறக்க, எங்கள் தமிழாசிரியை திருமதி. சிலம்புச்செல்வி அவர்கள் அந்த கம்பீரமான குரலில் நன்னூல் நூற்பாவை ராகத்தோடு சொல்லிக் கொடுப்பார்:
"ஈறு போதல் இடைஉகரம் இய்யாதல்
ஆதி நீடல் அடிஅகரம் 'ஐ' ஆதல்..."
   வகுப்பில் எழுந்து நின்று, இந்த நூற்பாவைத் திக்காமல் ஒப்பித்துவிட்டு, என் நண்பர்கள் அடித்த அந்த மேஜை கைத்தட்டல்களின் நடுவே பெருமிதத்தோடு நின்ற அந்த தருணம்... உடைந்த மர பெஞ்ச், கையில் ஒட்டிய வெள்ளை சாக்பீஸ் தூசு, பக்கத்து நண்பனின் புன்னகை... அடடா! அந்த நாட்கள் மீண்டும் வரப்போவதில்லைதான். ஆனால், இன்றைக்கு TNPSC புத்தகத்தைத் திறந்து 'பிரித்து எழுதுதல்' என்ற தலைப்பைப் பார்க்கும்போதெல்லாம், அந்த நன்னூல் வரிகள் வெறும் தேர்வுப் பகுதியாக மட்டும் தெரிவதில்லை; என் பால்ய காலத்தின் ஈரப்பதமாகவே நெஞ்சில் இறங்குகிறது.
   இலக்கணத்தில் 'பிரித்து எழுதுதல்' என்பது இரண்டு சொற்களைப் பிரிப்பது மட்டுமல்ல; அது ஒரு விஷயத்தின் ஆணிவேரைக் கண்டறியும் கலை. ஒரு பெரிய சொல்லைப் பகுதி எது, விகுதி எது, இடைநிலை எது என்று பிரித்துப் பார்க்கும்போதுதான் அதன் உண்மையான அழகு தெரிகிறது.
   நம் வாழ்க்கையும் அப்படித்தான் நண்பர்களே! இன்று TNPSC படிக்கும்போது பலருக்கு வாழ்க்கை ஒரு புரியாத, பிரிக்க முடியாத சிக்கலான சொல்லாகத் தெரியலாம். "குடும்ப வறுமை, தோல்வி பயம், தேர்வு தள்ளிப் போவது, ஊராரின் ஏளனம்" என எல்லாம் ஒன்றாகச் சேர்ந்து ஒரு மலையைப் போல நம்மை அச்சுறுத்தலாம். அங்கேதான் நீங்கள் 'பிரித்து எழுதுதல்' விதியைப் பயன்படுத்த வேண்டும். உங்கள் வாழ்க்கையின் மொத்தப் பிரச்சனையையும் ஒட்டுமொத்தமாகப் பார்த்துப் பயப்படாதீர்கள். அதைப் பிரித்துப் பாருங்கள்: "இன்றைய நாள், இன்றைய 8 மணி நேரப் படிப்பு, இன்றைய ஒரு பாடம்" என்று சிறு சிறு துண்டுகளாகப் பிரித்து அணுகுங்கள்.
   ஒரு பழமொழி உண்டு: "Practice makes you progress, not perfect." 'Perfect' (முழுமை) என்பது ஒரு வட்டம்; அதற்கு 100% என்ற எல்லை உண்டு. ஆனால் 'Progress' (முன்னேற்றம்) என்பதற்கு எல்லையே கிடையாது. நேற்று வரை உங்களுக்கு ஒரு புணர்ச்சி விதி புரியாமல் இருந்திருக்கலாம்; இன்று நீங்கள் அதைத் தெரிந்துகொண்டால், அதுதான் முன்னேற்றம்!
   இலக்கணம் படிக்கும்போது உங்களுக்குள் எப்போதும் ஒரு கேள்வி கேட்டுக்கொண்டே இருங்கள்: "இது ஏன் இப்படிப் பிரிய வேண்டும்? ஏன் இப்படிப் பிரியக் கூடாது?" அந்த வினாவுக்கான விடை உடனே கிடைக்காவிட்டாலும் பரவாயில்லை; அடுத்த பக்கத்தைப் புரட்டும்போது காலம் உங்களுக்கான பதிலைச் சொல்லும்.
   உங்களுக்கு நீங்கள்தான் ஆகச்சிறந்த நண்பன், வழிகாட்டி, ஆசான்! நீங்கள் உங்களுடன் பேசிக்கொள்ளும் அந்தத் தனிமைத் தருணங்களில்தான் உங்கள் ஆன்மா பலமடைகிறது. உங்களோடு ஒரு உரையாடலைத் தொடங்குங்கள். உங்கள் வேர்களைப் பிரித்துப் புரிந்து கொள்ளுங்கள்; விடை தானாகவே கிடைக்கும்!

8. முடிவுரை

பிரித்து எழுதுதல் என்பது வெறும் இலக்கணப் பயிற்சி அல்ல, அது தமிழ் மொழியின் ஆழத்தைப் புரிந்துகொள்ளும் ஒரு சுவாரஸ்யமான பயணம். இந்தப் பதிவில் உள்ள அட்டவணையைத் (Table) திரும்பத் திரும்பப் படித்து மனதில் பதிய வையுங்கள். அரசுப் பணி என்ற உங்கள் கனவு நனவாகும் நாள் வெகு தொலைவில் இல்லை. நம்பிக்கையோடு முன்னேறுங்கள்!

கேள்வி நேரம்: 'பைந்தமிழ்' என்ற சொல்லை எப்படிச் சரியாகப் பிரித்து எழுத வேண்டும்? உங்களுக்குத் தெரிந்தால் கமெண்டில் மறக்காமல் தட்டிவிடுங்கள்!

பிரித்து எழுதுதல் - TNPSC பொதுத்தமிழ் - TNPSC Group 4/2/1 Study Material